काठमाडौं महानगरपालिकाले सञ्चालन गरेको होल्डिङ सेन्टरमा बसेर परीक्षा दिइरहेकी एक छात्रा, भविष्यप्रति चिन्तित छिन्। आर्थिक अभावका कारण परिवारबाट टाढिएर होल्डिङ सेन्टरमा बस्न बाध्य उनी परीक्षा केन्द्रसम्म पुग्न र आफ्नो पढाइलाई निरन्तरता दिन संघर्ष गरिरहेकी छन्। उनले आफ्नो दुख पोख्दै अब कसरी पढ्ने भन्ने चिन्ता व्यक्त गरेकी छन्।
छात्राको अवस्थाले काठमाडौं महानगरपालिकाभित्रका कतिपय विद्यार्थीको शिक्षामा पहुँच र कठिनाइलाई उजागर गरेको छ। कोरोना महामारी र अन्य कारणले परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर हुँदा धेरै बालबालिका पढाइबाट वञ्चित हुनुपरेको छ। उनले परीक्षा दिनका लागि आवश्यक सामग्री र यातायातको प्रबन्ध मिलाउनै हम्मेसी परेको बताइन्।
स्रोतका अनुसार, काठमाडौं महानगरपालिकाले होल्डिङ सेन्टरमा बालबालिका तथा किशोरकिशोरीहरुलाई आश्रय दिँदै आएको छ। तर, सेन्टरमा बस्ने सबै विद्यार्थीको शैक्षिक आवश्यकता पूरा गर्न महानगरपालिकालाई चुनौती भइरहेको छ। आवश्यक स्रोतसाधनको कमी र उचित व्यवस्थापनको अभावले गर्दा विद्यार्थीहरूले परीक्षा दिन र पढाइलाई निरन्तरता दिन संघर्ष गर्नुपरेको छ।
यस विषयमा महानगरपालिकाका शिक्षा अधिकारीसँग प्रतिक्रिया लिन खोज्दा सम्पर्क हुन सकेन। तर, महानगरपालिकाले विद्यार्थीको शिक्षामा पहुँच बढाउन विभिन्न कार्यक्रम ल्याएको जनाएको छ। ती कार्यक्रमहरू प्रभावकारी रूपमा कार्यान्वयन हुन नसक्दा विद्यार्थीहरूले यस्ता समस्या भोग्नुपरेको स्थानीय जानकारहरू बताउँछन्।
छात्राको यो व्यथाले शिक्षामा पहुँचको असमानता र गरिबीका कारण विद्यार्थीले भोग्नुपरेका चुनौतीहरूलाई दर्शाउँछ। उनले भनिन्, ‘अब त परीक्षा कसरी दिने होला भन्ने चिन्ता छ। कसैले सहयोग गर्छ कि गर्दैन थाहा छैन।’ उनले शिक्षा प्राप्त गर्ने आफ्नो अधिकारबाट वञ्चित हुनुपरेको गुनासो गरिन्।
अभिभावकहरू पनि बालबालिकाको शिक्षाको चिन्तामा छन्। आर्थिक अवस्था कमजोर भएका कारण उनीहरूले छोराछोरीलाई राम्रो शिक्षा दिन सकेका छैनन्। कतिपय अभिभावकहरू आफ्ना सन्तानको शिक्षाको लागि विभिन्न संघसंस्था तथा व्यक्तिहरूसँग सहयोगको याचना गरिरहेका छन्।
यो घटनाले शिक्षामा पहुँचको कुरालाई गम्भीर रूपमा उठाउँछ। सरकार र स्थानीय सरकार दुवैले शिक्षामा सबैको पहुँच सुनिश्चित गर्न आवश्यक कदम चाल्नुपर्छ। गरिबीका कारण बालबालिका शिक्षाबाट वञ्चित हुनुपर्ने अवस्थाको अन्त्यका लागि ठोस नीति र कार्यक्रमहरूको खाँचो छ।
